وقتی فقیری بینوا پیش سلطان بزرگی میرود که مالک هستی است و همه قدرت و عزت در دست اوست، باید خواستهای بزرگ طلب کند. شما هم پیش پادشاهی بزرگ که میروید، هرچه بتوانید، خواستهتان را بالاتر ببرید. از بزرگ باید مطلب بزرگ خواست. شب بیست و سوم، بهویژه، امیدوارم برادران، خواهران، هیأتهای مذهبی، مهدویون عالم، محبان، شیعیان و حتی آزادگان جهان - چه شیعه باشند چه نباشند - کسانی که برای آزادی و مبارزه با طاغوت، ظلم، ستم و استبداد تلاش میکنند، همه این خواسته بزرگ را طلب کنند: اللهم عجل لولیک الفرج.
در ایام عزاداری اربعین حسینی قرار داریم. عاشورا و اربعینی که آن را کلاس درس میدانیم و در این مدرسه إِنِّی سِلْمٌ لِمَنْ سَالَمَکُمْ وَ حَرْبٌ لِمَنْ حَارَبَکُمْ تدریس شده و از هَیهَاتَ مِنَّا الذِّلَّه سخنها گفته میشود. بدیهی است استثمارگران، استعمارگران و مستکبران عالم با این شعارهای بالابلند و الهی مخالفت خواهند کرد. این روزها بزرگترین تجمع مسلمانان جهان به محوریت زیارت امام حسین(ع) در حال شکلگیری است. میلیونها انسان، میزبان و میهمان در مسیر کربلا به یکدیگر حَیّاکُم الله و رُوحی فِداکُم میگویند و اقتدار و یکپارچگی امت اسلامی را به رخ جهانیان میکشند.
آنچه میگویم و می نویسم مستدل و برهانی است که دشمن از «هَیهَاتَ مِنَّا الذِلَّه» سیلی خورده است و نمی خواهد خمینی شهر با لقب پرافتخار «حسینی شهر» توصیف گردد بنابراین مجاهده ای بزرگ می طلبد که اولاً همه عزاداران، برادری حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام و حضرت ابوالفضل علیه السلام را الگو قرار دهند و دست از برادری و یاری یکدیگر برندارند و ارتباط دسته جات عزاداری و هیئت های مذهبی را پرقدرت نمایند. ثانیاً امروز بیش از قبل اعمال ادب و اخلاق ما منعکس میشود و شبکه های دشمن دنبال بهانه جویی می باشند