آیت الله سید محمود بحرالعلوم میردامادی (دام ظله) در ادامه دروس عقائد و تفسیر آیات الولایه با اشاره به آیه شریفه “افمن کان على بینه من ربه ویتلوه شاهد منه”(هود/۱۷) اظهار داشتند: امیرالمومنین علیه السلام شاهد حقانیت رسول الله صلی الله علیه و آله هستند و این آیه قرآن است و حدیث نیست که اهل سنت و وهابی ها بخواهند آن را رد کنند و رد این موضوع رد قرآن است.
ایشان ادامه دادند: “علی منی و انا منه، انا و علی من شجره واحده…” و برخی دیگر از این دست روایاتی که بعضی از آنها را اهل سنت نیز آورده اند دلیل است برای اینکه امیرالمومنین علیه السلام “من رسول الله” هستند، والاترین دلیل بر این معنا “انفسنا” در آیه مباهله است که قابل انکار نیست.
معظم له با اشاره به واقعه نزول آیه “وَأَذانٌ مِّنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ”( توبه/ ۳) بیان داشتند: وقتی آیات این سوره را به ابی بکر دادند که ببرد، به پیامبر صلی الله و علیه و آله امر شد وی را بازگردانید، یا خودت و یا کسی از خودت این کار را انجام دهد، که اهل سنت نیز نقل کرده اند و در شواهد التنزیل ذیل این آیه شریفه ۲۱ روایت در مورد اینکه سوره توبه را امیرالمومنین علیه السلام باید ببرد نه ابی بکر آمده است.
معظم له ادامه دادند: علم، بصیرت، پاکیزگی، طهارت و عصمت و ولایت و صاحب اختیاری امیرالمومنین علیه السلام در عالم همان درجه رسول الله است و امیرالمومنین علیه السلام به اندازه پیامبر صلی الله و علیه و آله اختیار، عصمت و علم دارند. در نهج البلاغه علی علیه السلام نقل می فرماید که پیغمبر صلی الله و علیه و آله فرمودند ” انک تسمع ما اسمع و تری ما اری”، یعنی چشم تو و گوش تو چیزی را می بیند و می شنود که من می بینم و می شنوم و فرق من با تو این است که من پیغمبر و تو وزیر هستی، وزیری هستی که تمام بزرگی هایی را که من دارم به جز نبوت داری.
ایشان در ادامه با اشاره به آیه ۱۲ سوره مبارکه الحاقه ابراز داشتند: در این آیه خداوند متعال می فرماید”وتعیها أذن واعیه “، این گوش کدام گوش است که شنواست و حقایق را می شنود، پیغمبر صلی الله و علیه و آله فرمودند این گوش، گوش امیرالمومنین علیه السلام است، گوش پیغمبر صلی الله و علیه و آله تسبیح عالم را می شنود، چشم ایشان همه چیز را می بیند و همین چشم و گوش را امیرالمومنین علیه السلام دارند، این تذکره ها و این تذکرها را “اذن واعیه” می شنود، گوش نگه دارنده، می شنود و نگه می دارد، هر چه پیغمبر صلی الله و علیه و آله بفرمایند این گوش نگه دارنده نگه می دارد و هدر نمی دهد.
معظم له افزودند: در مقابل، مخالفین امیرالمومنین علیه السلام، اولی و دومی و سومی هستند که هر چه از پیامبر صلی الله و علیه و آله می شنیدند فراموش می کردند و از آن نگه داری نمی کردند، این موضوع را بالاترین معلم، عالم و موعظه کننده یعنی پیامبر خدا می فرمایند و مستمع نیز امیرالمومنین علیه السلام است، پیامبر صلی الله و علیه و آله خطاب به امیرالمومنین علیه السلام فرمودند: از خدا خواستم گوش تو واعیه باشد، صاحب شواهد التنزیل جلد ۲ صفحه ۲۷۱ ، ۲۴ روایت آورده است که صاحب این گوش شنوا امیرالمومنین علیه السلام است، پیامبر صلی الله و علیه و آله علمشان را بی جهت در اختیار کسی قرار نمی دهند، ایشان امین هستند و باید امانت را به اهلش بسپارند، پیامبر صلی الله و علیه و آله برای عمر و ابابکر سر نگفتند ، چون امانتدار نبودند، ولی اسرار را به امیرالمومنین علیه السلام گفتند چون ایشان امانتدار بودند، “السلام علیک یا امین الله فی خلقه”، پیامبر صلی الله و علیه و آله هر چه اسرار از تکوین و تشریع و معارف آسمانی بود در اختیار امیرالمومنین علیه السلام قرار دادند، ایشان تربیت شده پیغمبر صلی الله و علیه و آله هستند و چون ظریفت و لیاقت داشتند و به اسرار الهی امانتدار بودند به این مقام رسیدند.
ایشان با ذکر این مطلب که هیچکس آب زلال و پاک را در ظرف کثیف نمی ریزد گفتند: پیامبر صلی الله و علیه و آله می دانستند عمر و ابابکر کیانند، اینها ظروفشان آلوده و کثیف بود و به این دلیل پیامبر صلی الله و علیه و آله اسرار را برای آنان بیان نکرد و فقط ظاهر دین را به آنان ارائه نمود ولی باطن دین و همه علم را دربست در اختیار امیرالمونین علیه السلام قرار دادند، چون ظرف ایشان پاکیزه است،” إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیراً …”، امیرالمومنین علیه السلام فرمودند: پیامبر صلی الله و علیه و آله هزار باب علم بر من گشودند که از هر بابی هزار باب علم گشوده می شود، این هزار شاید منظور نباشد و منظور ابواب فراوان از علم است ما نمی فهمیم این یعنی چه ولی باید ایمان داشته باشیم ، اگر نفهمیدیم نباید بگوییم قبول نداریم چون خیلی چیزها را درک نمی کنیم، ” یُسَبِّحُ لِلَّهِ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ ” را می فهمیم؟ نمی فهمیم، اما باید مومن باشیم، اگر رد کنی کافر هستی چون آیه قرآن را رد کرده ای.
معظم له ادامه دادند: آیه شریفه سوره الحاقه”و تعیها أذن واعیه “، پیغمبر فرمود از خدا خواستم که گوشت واعیه، گوش نگه دارنده باشد، برای اینکه من مواعظ، اسرار، علوم و دانشها را برای تو می گویم و گوش تو باید بگیرد و حفظ کند و فراموش نکنی.
ایشان در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به آیه ۱۰۸ سوره یوسف ابراز داشتند: خداوند در این آیه می فرماید:”قل هذه سبیلی ادعوالی الله علی بصیره انا و من اتبعنی “، بگو این راه من است و دعوتی که به سوی خدا می کنم از روی بصیرت است، پیامبر صلی الله و علیه و آله بصیر هستند و دعوتشان از روی بصیرت است، در اینجا این سوال مطرح می شود که “من اتبعنی “چه کسی است؟ دشمن بداند بعد از پیامبر صلی الله و علیه و آله بلافاصله بلندگوی اسلام در دست امام علی علیه السلام بوده و بعد از ایشان امام حسن و امام حسین علیهما السلام و تا به امروز که این بلندگو در دستان مبارک امام زمان عجل الله تعالی فرجه قرار دارد، “من اتبعنی” چه کسی است؟ این را رجوع کنید به شواهد التنزیل جلد یک صفحه ۲۸۶ ، “من اتبعنی” امیرالمومنین علیه السلام است، حاکم حسکانی که سنی حنفی است این را گفته است.
معظم له در ادامه آیه ۱۰۸ سوره مبارکه یوسف را دلیلی دیگر بر عصمت امیرالمومنین علیه السلام دانستند و اظهار داشتند: فکر نکنید فقط آیه تطهیر آیه عصمت است، خداوند متعال می فرماید: بگو “من اتبعنی” نیز دعوت می کند و در روایات شیعه وسنی آمده که “من اتبعنی” امیرالمومنین علیه السلام است، خداوند می گوید بگو علی تابع من است و این یعنی ایشان معصوم هستند، از این آیه عصمت امیرالمومنین علیه السلام برای ما ظاهر می شود.
ایشان در بخش دیگری از سخنان خود به آیه ۶۴ سوره مبارکه انفال اشاره کرده و بیان داشتند: خداوند در آن می فرماید: “یا أَیُّهَا النَّبِیُّ حَسْبُکَ اللَّهُ وَ مَنِ اتَّبَعَکَ مِنَ الْمُؤْمِنینَ”، هنگام نزول این آیه پیامبر صلی الله و علیه و آله ناراحت بودند، مشکلات، درگیری ها، جنگ ها، منافقین، کفار، یهود… خدا در این آیه ایشان را دلداری می دهد و می گوید خدا تو را بس است و در روی زمین و بین انسانها، انسانی داری که دست پرورده تو و یار توست ” وَ مَنِ اتَّبَعَکَ مِنَ الْمُؤْمِنینَ” آن کسی که تو را متابعت می کند، این آیه نیز دلیل عصمت است، ” مَنِ اتَّبَعَکَ ” امیرالمومنین علیه السلام است،
معظم له افزودند: وقتی “علی منی و انا من علی، انفسنا و رجل منک” در فکر ما جای گرفت، اتصال روحانی این دو شخصیت بزرگ الهی نیز در فکر ما شکل می گیرد، یعنی روح امیرالمومنین علیه السلام متصل به روح خاتم الانبیاء صلی الله و علیه و آله است، انا و علی من نور واحد، انا و علی من شجره واحده و روایات فراوان در این باب آمده است و در اینجا مطلبی که مورد توجه قرار می گیرد این است که اگر امیرالمومنین علیه السلام را بزنند، پیامبر صلی الله و علیه و آله را زده اند، اگر شاهدی بیاید له بخواهد شهادت بدهد اگر شاهد له را که له شهادت می دهد محکومش کنی و ردش کنی چه کسی را رد کرده ای؟ کسی را که در دادگاه است، رد امیرالمومنین علیه السلام رد خاتم الانبیا صلی الله و علیه و آله ست.
ایشان در پایان خاطر نشان کردند:این بحث مقدمه ای برای بحث جلسه آینده است، دشمن خوب فهمیده، اگر امیرالمومنین علیه السلام را بزند، پیامبر صلی الله و علیه و آله را زده است، زدن پیامبر صلی الله و علیه و آله دراین است که حافظ ایشان را بزنند، حافظ قرآن، حافظ اسرارالله، حافظ دین را بزنند و در این صورت تمام فضائل و کمالات را زده اند، از اسلام، قرآن و پیامبر ناراحت هستند، راهش این است که مبین اسرار پیغمبر و قرآن را بزنند و در یک کلمه اگر خواست پیغمبر صلی الله و علیه و آله را بزنند علی علیه السلام را بزنند، چون علی علیه السلام محمد صلی الله علیه و آله و سلم است، ما برای هر کلمه باید دلیل بیاوریم و دلیل این ادعا “انفسنا” است. امیرالمومنین وارث همه انبیاء و خوبان است، آنچه خوبان همه دارند تو تنها داری، اگر خواستند دین را از سر راه بشر برای هواهای دنیایی و نفسانی خود بردارند باید علی علیه السلام را بردارند چون علی علیه السلام اصل دین و مبین دین و مدافع شریعت خاتم النبیین صلی الله علیه و آله است.
