بسمه تعالی
محضر آیت الله سید محمود بحر العلوم میردامادی مدظله
سلام علیکم
➖سؤال:
از نظر قرآن و روایات و بُعد معنوی، تصوّف مکتب مردود و باطلی است، آیا از نظر سیاسی وضعیتشان چگونه است؟
➖پاسخ آیت الله سید محمود بحرالعلوم میردامادی دامظله:
یکی از مطالبی که در تاریخ زندگی صوفیّه مطرح است، مسئله جبرگرایی آنهاست و میدانیم قرآن و عترت(ع) اعتقاد به جبر را تأیید نمیکنند.
هنگامی که مغولها به ایران حمله کردند، در نیشابور به عطّار صوفی برخورد کردند، پیروان عطّار در حال رقص و پایکوبی بودند، رئیس مغولها گفت: چرا اینها میرقصند؟ مترجم گفت: اینها شما و کار شما را جبر خدا و کار خدا میدانند. گفت: پس بگذار برقصند. بعد هم دستور داد عطّار را کشتند. این وضعیت صوفیّه است که حکومت ظالم را اینچنین تأیید میکند.
ما باید به غیر از بررسی اعتقادی در مسئله تصوّف، از نظر سیاسی هم موضوع را بررسی کنیم، همانطور که گفته شد، این تعلیم یهود است که بیتفاوت باشید و کاری به کار ظالم نداشته باشید، چون اینها با خواست خدا به روی کار آمدهاند و اصلاً خودشان خدا هستند.
پس انسان خدایی یا همه خدایی که ثمره اعتقاد به وحدت وجود است، اگر از نظر سیاسی بررسی شود، میفهمیم برای تخریب مکتب انبیاء(ع) و برای مخالفت با فطرت توحیدی از طرف دشمنان دین القاء شده است.
این شطحیات را که میگویند صوفی در حال بیخودی میگوید، بنده میگویم این در حال بیخودی نیست، این صوفی میداند چه میگوید، او میخواهد توحید را بشکند و انبیاء را تحقیر کند و خلاصه ادّعای بیجا کرده و مریدداری کند و این جنبه سیاسی دارد.
ادّعاهای باب و بها با مأموریت از طرف ایادی یهود بود که میخواستند اختلاف در جامعه اسلامی زیاد شود و بقیه شطحیات هم اهداف سیاسی دارد، محیالدین عربی اسحاق را ذبیح معرّفی میکند، همه میدانند که این خواسته یهود است و همین باصطلاح عارف میگوید پیامبر خدا(ص) برای بعد از خودشان وصیّت نداشتهاند و همین آقای مدّعی عرفان مدح ظالمین میکند و متوّکل را از اولیاء الله میشمارد.
آیا کسی در این که خط تصوّف استعمار پسند است میتواند شک داشته باشد؟ این خط در برابر خط توحید، وحدت وجود را درست کرده و در برابر پیامبر(ص) و ائمه(ع)، متوکلها را قرار داده است.
بهرحال وظیفه ما این است که این عقائد را بررسی کنیم و بدون دلیل مبلّغ اشخاص و افراد نباشیم. ما وظیفه داریم آیات ولایت یعنی آیاتی که به معصومین(ع) اختصاص دارد را بررسی کرده و کسی را در فضائل، شریک آن حضرات نکنیم.
تعظیم معصومین(ع) بر ما واجب است و نباید راضی به تعمیم شویم و زمینه تحقیر را فراهم کنیم.
